1-    معرفی پالایشگاه دوم (فازهای 2و3)

عملیات توسعه فازهای 2و3 میدان گازی پارس جنوبی تاریخ 6/7/76 به شرکت توتال فرانسه واگذار گردید. و در شهریور سال 81 با همکاری موثر متخصصین و نیروهای کارشناس شرکت ملی گاز بطور کامل راه اندازی و در 26 بهمن ماه سال 81 با حضور رئیس جمهور وقت آقای سید محمد خاتمی رسما" به بهره برداری رسید .

گاز از دو سکوی سر چاهی برداشت و بصورت سه فازی شامل گاز ، میعانات گازی و آب به وسیله دو خط لوله زیر دریایی 32 اینچ به فاصله 105 کیلومتر به خشکی منتقل می گردد. در ابتدا، این پالایشگاه با ظرفیت شیرین سازی  50 میلیون متر مکعب گاز در روز راه اندازی گردید و در سال 1384، پس از انجام مطالعات مهندسی و شبیه سازی، ظرفیت شیرین سازی به 57 میلیون متر مکعب افزایش یافت. این ظرفیت مجددا مورد بررسی قرار گرفت و در سال 1391 به  60.5 میلیون متر مکعب در روز رسید. در حال حاضر نیز در صورت تامین خوراک لازم، قادر خواهد بود میزان 60.5 میلیون مترمکعب گاز را بصورت روزانه شیرن سازی و به شبکه سراسری تزریق نماید.

1-1           محصول گاز:

پس از جدا سازی گاز از خوراک دریافتی در واحد جداسازی،  گاز H2S آن در واحد شیرین سازی گاز و رطوبت همراه آن در واحد نم زدایی  جدا گردیده و نقطه شبنم گاز نیز در واحد تنظیم نقطه شبنم تنظیم میگردد. مرکاپتان همراه گاز نیز به همراه فرایند تنظیم نقطه شبنم حذف میگردد. حاصل این فرایند گاز تصفیه شده میباشد که از طریق توربوکمپرسورها به خط سراسری تزریق میگردند.

1-2           محصول میعانات

پس از جدا سازی مایعات هیدروکربنی از خوراک دریافتی در واحد جداسازی، نیاز است تا فشار بخار این ترکیبات تنظیم شده و ترکیبات ناخواسته همراه نیز حذف شوند. برای این منظور میعانات گازی  پس از عبور از دو واحد تثبیت میعانات گازی و جداسازی آب و ترکیبات ناخواسته آن و همچنین تنظیم فشار بخار  به مخازن ذخیره سازی جهت صادرات منتقل میگردند.

1-3           محصول گوگرد دانه بندی شده

گاز H2S جدا شده از  گاز در واحد شیرین سازی،  پس از عبور از واحدهای بازیافت گوگرد از طریق فرایند Claus به گوگرد مایع تبدیل شده و در نهایت به واحد گرانول سازی منتقل و به گوگرد جامد ( بصورت دانه بندی شده) تبدیل میگردد. این محصول از طریقکامیون به انبار گوگرد منتقل و از آنجا صادر میگردد.

 

2- مشخصات واحدهای پشتیبانی:

·         برای تامین تسهیلات و انرژی مورد نیاز تولید، مجموعه ای از واحدهای پشتیبان تحت عنوان Utility طراحی شده است که تعداد و ظرفیت آنها به شرح زیر است.

·         چهار دستگاه توربین گازی تولید برق هر کدام به ظرفیت 98/30مگاوات

·         یک دستگاه ژنراتور بخار به ظرفیت 5/19 مگاوات

·         دو ژنراتور دیزلی (اضطراری) هر یک به ظرفیت 2 مگاوات

·         چهار دیگ بخار هر یک به ظرفیت 170 تن در ساعت

·         یک مخزن سیستم آب آتش نشانی با ظرفیت 12500 متر مکعب

·         سه مخزن ذخیره میعانات گازی هر یک با ظرفیت 77300 متر مکعب

·         سه واحد تصفیه آب هر یک با ظرفیت 1300 تن در روز

·         سه واحد تامین هوای ابزار دقیق

·         یک واحد تامین نیتروژن

·         یک واحد تامین سوخت گاز

 

2-    برنامه های بهبود

      تعدادی از برنامه های بهبود اجرا شده و در دست اجرای این پالایشگاه به شرح زیر است:

·         افزایش ظرفیت شیرین سازی گاز به میزان 57 میلیون متر مکعب در روز (سال 1384)

·         افزایش ظرفیت شیرین سازی گاز به میزان 60.5 میلیون متر مکعب در روز (سال 1391)

·         ایجاد زیر ساخت دریافت خوراک از پالایشگاه چهارم به میزان 9 میلیون متر مکعب در روز

·         حذف تعمیرات اساسی کوتاه مدت پالایشگاه

·         اجرای پروژه DMC (مرکاپتان زدایی از محصول میعانات گازی)

·         اجرای پروژه FGR (بازیابی گازهای ارسالی به مشعل، با اجرای این پروژه مشعل های پالایشگاه دوم خاموش می گردند)

·         بازنگری شبکه فلر و کاهش Sweeping Gas سال 1390

·         بازنگری مجدد شبکه فلر و کاهش فلرینگ نرمال در سال 1396

·         حذف فلرینگ زمان راه اندازی ردیفهای گازی

·         حذف چاله سوزان

·         افزایش ظرفیت ردیفهای بازیافت گوگرد به میزان 33 درصد

        ·        افزایش ظرفیت بویلرهای پالایشگاه